Als er iets een goed doel is om er een zaterdag voor op te offeren, is dat voor de kas. Zoals u ongetwijfeld via de nieuwsbrief hebt gehoord is dat begin Januari onze kas door een zuiderstorm is vernield. Het plastic is in de luwte uit de grond getrokken en begon zo hard te klapperen, dat we het wel moesten doorsnijden. Nu afgelopen zaterdag kwam Jan Bok en zijn kameraad Chris om ons helpen met het aanbrengen van het nieuwe plastic. De vorige keer hadden wij een voorman die leefde bij " tijd is geld", met veel gehaast en kleine foutjes waren wij ruim 5 uur bezig geweest om het plastic aan te brengen. Jan was nu zelf ter plaatse en ademde (en sprak) "haastige spoed is zelden goed". In geen 2,5 uur tijd zijn wij erin geslaagd om het plastic op een rustige, ordentelijke wijze aan te brengen. Geen kleine beschadigingen, een diepe geul van ruim 50 cm en zeer tevreden over het eindresultaat, kijken wij uit naar het samenwerken met deze man een paar weken later. Zoals eerder gezegd, was deze zaterdag het meer dan waard. Ik heb van vele dingen verstand, maar niet van kasbouw. Jan bleef kalm en zo vermoed ik dat het over een paar weken opnieuw gaat met het plaatsen van onze tweede nieuwe kas.
Nu komt toch koning Winter het land binnen vallen. Het is koud en we zorgen ervoor dat er een stuk plastic over de grond ligt waar over een paar weken de grond moet worden omgeploegd. Een nieuwe week is op handen. Wat er allemaal gaat gebeuren, blijft koffiedik kijken. Om met deze woorden te sluiten: zal het vriezen of dooien??
29 januari 2012
19 januari 2012
Biovak 2012 te zwolle
De biovak was groot, in zekere zin groter dan twee jaar geleden. Maar goed, toen had het zo'n indruk op mij achter gelaten, dat het bijna hetzelfde is als een tweede (of een derde) keer naar Lourdes. Onbeschrijfelijk groot.
Onze reis begon goed. Mijn reisgenoot (en bestuurder van de auto) waren na twee minuten onafgebroken in gesprek geraakt over trekkers, landbewerking (ploegen, spitten, roteren, etc.) en wat het beste qua Pk's aan trekkers was. Per trekkersoort (Fendt, Case, Steyr, Fendt, Valmet, en andere trekkers) verschilden de meningen nogal. Maar niettemin was het ongelovelijk! De sfeer zat er goed in en na een keer de afslag te vroeg te hebben genomen, kwamen we aan bij de Ijselhallen, waar de Biovak haar vijfjarig jubileum vierde. Zeker is haar lof toe te kennen, hoe de wereld van de Bio in zekere mate is gegroeid (en verbeterd!!). Na elkaar ons mobiele nummer te hebben gegeven, zijn we ieder een weg gegaan. We kwam de familie van der Plaats tegen, waar ik werk (hoe raar, want die reden achter ons aan!), maar zo zag ik diverse bedrijven die ik in de afgelopen twee jaar goed heb leren kennen: de Nieuwe band, Natudis, de Biobakker van Ahaus, het Biojournaal (die dagelijks nieuws geeft over allerlei dingen (en weetjes) uit de Biologische wereld), de Zaaister en haar geintegreerde dochterbedrijf Puur Noord, voor alle biologische bedrijven uit het Noorden van Nederland, de achtertuin van de Randstad: Friesland, Groningen en last but not least Drenthe!
Vele gesprekken zijn er gevoerd, ik heb veel geproefd (ook van diverse biertappen) en informatie opgehaald voor dit jaar, zoals Bejo. Bejo uit Warmenhuizen teelt zowel bio als gangbaar zaad, van eenvoudig kolenzaad, tot wortelzaad. Bejo is bij ons in trek vanwege de relatie tussen JP en Bejo (stage), we kopen al lang wortelzaad via hen in en met informatieboekjes over ziektes die wortelen kunnen krijgen, hopen wij er beter tegen bestand te zijn (en het te herkennen).
Maar in mijn ogen was het standje van de Wiltfang, die mooi gereedschap verkoopt voor een goede (soms dure) prijs, een uitblinker. Hun motto: Als functioneel ook mooi mag zijn. Mooi was het zeker! Je voelt je net een klein kind dat zijn eerste fiets mag uitkiezen. Je weet gewoon niet welke het mooiste is, welke de beste eigenschap heeft om mee te werken. Maar wat ik zocht, vond ik daar. Ik zal dit uitleggen. Ik zocht een soort sikkel, in mijn eigen sociale omgeving ken ik dat soort gereedschap als Boline's. Ik vond een Opinel-zakmes met een gekromde lemmet, niet zoals je een gewoonlijk zakmes had. Helemaal in de wolken met mijn eigen mini-boline (zoals ik hem soms noem), kwam ik half zeven mijn reisgenoot tegen. Beiden hadden we genoeg gezien en besloten we maar eens huiswaarts te gaan.
Op de terugreis bespraken we eerst over wat we allemaal gezien hadden. Aangezien ik (en mijn reisgenoot) erg veel van Fantasy-boeken houden, kwamen we via het product van een oud-Tolkien fan (de vegatarische producten van "de Hobbit" en "Food for Freedom") kwamen we op de film de Hobbit, die op 14 December in de bioscopen verschijnt. En daarna kwam een discussie, een soort werveling van enthousiasme en plezier, over het lezen (in zowel Nederlands als Engelstalig) van Fantasy-boeken. Schrijvers zoals Terry Pratchett, J.R.R-Tolkien, Raymond E. Feist, David Eddings, David Gemmel en vele andere schrijvers passeerden de revue. Als je nog wou vluchten, kon dat nog toen we het nog over de vegatarische producten van de Hobbit bespraken. Daarna was vluchten kansloos!!
Of er voor mij een Biovak 2013 in zit??? Om de woorden van Bob de Bouwer te citeren: Nou en of!!!!
Onze reis begon goed. Mijn reisgenoot (en bestuurder van de auto) waren na twee minuten onafgebroken in gesprek geraakt over trekkers, landbewerking (ploegen, spitten, roteren, etc.) en wat het beste qua Pk's aan trekkers was. Per trekkersoort (Fendt, Case, Steyr, Fendt, Valmet, en andere trekkers) verschilden de meningen nogal. Maar niettemin was het ongelovelijk! De sfeer zat er goed in en na een keer de afslag te vroeg te hebben genomen, kwamen we aan bij de Ijselhallen, waar de Biovak haar vijfjarig jubileum vierde. Zeker is haar lof toe te kennen, hoe de wereld van de Bio in zekere mate is gegroeid (en verbeterd!!). Na elkaar ons mobiele nummer te hebben gegeven, zijn we ieder een weg gegaan. We kwam de familie van der Plaats tegen, waar ik werk (hoe raar, want die reden achter ons aan!), maar zo zag ik diverse bedrijven die ik in de afgelopen twee jaar goed heb leren kennen: de Nieuwe band, Natudis, de Biobakker van Ahaus, het Biojournaal (die dagelijks nieuws geeft over allerlei dingen (en weetjes) uit de Biologische wereld), de Zaaister en haar geintegreerde dochterbedrijf Puur Noord, voor alle biologische bedrijven uit het Noorden van Nederland, de achtertuin van de Randstad: Friesland, Groningen en last but not least Drenthe!
Vele gesprekken zijn er gevoerd, ik heb veel geproefd (ook van diverse biertappen) en informatie opgehaald voor dit jaar, zoals Bejo. Bejo uit Warmenhuizen teelt zowel bio als gangbaar zaad, van eenvoudig kolenzaad, tot wortelzaad. Bejo is bij ons in trek vanwege de relatie tussen JP en Bejo (stage), we kopen al lang wortelzaad via hen in en met informatieboekjes over ziektes die wortelen kunnen krijgen, hopen wij er beter tegen bestand te zijn (en het te herkennen).
Maar in mijn ogen was het standje van de Wiltfang, die mooi gereedschap verkoopt voor een goede (soms dure) prijs, een uitblinker. Hun motto: Als functioneel ook mooi mag zijn. Mooi was het zeker! Je voelt je net een klein kind dat zijn eerste fiets mag uitkiezen. Je weet gewoon niet welke het mooiste is, welke de beste eigenschap heeft om mee te werken. Maar wat ik zocht, vond ik daar. Ik zal dit uitleggen. Ik zocht een soort sikkel, in mijn eigen sociale omgeving ken ik dat soort gereedschap als Boline's. Ik vond een Opinel-zakmes met een gekromde lemmet, niet zoals je een gewoonlijk zakmes had. Helemaal in de wolken met mijn eigen mini-boline (zoals ik hem soms noem), kwam ik half zeven mijn reisgenoot tegen. Beiden hadden we genoeg gezien en besloten we maar eens huiswaarts te gaan.
Op de terugreis bespraken we eerst over wat we allemaal gezien hadden. Aangezien ik (en mijn reisgenoot) erg veel van Fantasy-boeken houden, kwamen we via het product van een oud-Tolkien fan (de vegatarische producten van "de Hobbit" en "Food for Freedom") kwamen we op de film de Hobbit, die op 14 December in de bioscopen verschijnt. En daarna kwam een discussie, een soort werveling van enthousiasme en plezier, over het lezen (in zowel Nederlands als Engelstalig) van Fantasy-boeken. Schrijvers zoals Terry Pratchett, J.R.R-Tolkien, Raymond E. Feist, David Eddings, David Gemmel en vele andere schrijvers passeerden de revue. Als je nog wou vluchten, kon dat nog toen we het nog over de vegatarische producten van de Hobbit bespraken. Daarna was vluchten kansloos!!
Of er voor mij een Biovak 2013 in zit??? Om de woorden van Bob de Bouwer te citeren: Nou en of!!!!
17 januari 2012
Biovak 2012
Het is weer zover: de Biovak 2012 te Zwolle! Een groot festijn waarin de biologische wereld zich van zijn beste kant laat zien. Vele standjes met groothandels, bedrijven, en streekproducten. In 2012 ben ik er voor het eerst geweest, en ik wist gewoon niet wat ik zag. Overal kon je proeven, vele verschillende kazen, drankjes, zowel vruchten als alcoholisch. Er waren bedrijven (en banken) die in biologische bedrijven wilde investeren, vele landbouwmechanisatie-bedrijven lieten hun nieuwste modellen zien, verbeterd gereedschap voor achter de trekker (of ervoor). Schoffeltuig, ploegen, roterkoppen en zelfs een kistenkantelaar, met een reinigingsfunctie stonden daar ten toon gesteld. Je kon over de koppen lopen, zo druk.
En helaas door privé omstandigheden heb ik Biovak 2011 moeten missen, maar nu zijn we er weer!! En of ik er zin in heb? Nou en of!
De dagen voordat wij naar Zwolle gaan, verlopen rustig. Mijn collega Petra is ziek, dus ik neem een paar taken van haar over. Vakken vullen.... Sowieso geen punt, aangezien het buiten vriest. Het nieuwe plastic voor de kas moet nog komen, dus ben ik maandag maar begonnen met het aanleggen van de drainage buizen. We hopen in Februari onze tweede kas te krijgen en die ook op te kunnen bouwen.
We zijn in het nieuwe jaar aan beland, en ik sta te trappelen om in Februari de eerste aardappelen in onze kas te zetten, zodat we rond April/Mei de eerste Frieslanders hebben. Maar dat is toekomst muziek voor nu. Eerst vandaag, dan morgen @ Biovak.... U hoort nog van mij.
En helaas door privé omstandigheden heb ik Biovak 2011 moeten missen, maar nu zijn we er weer!! En of ik er zin in heb? Nou en of!
De dagen voordat wij naar Zwolle gaan, verlopen rustig. Mijn collega Petra is ziek, dus ik neem een paar taken van haar over. Vakken vullen.... Sowieso geen punt, aangezien het buiten vriest. Het nieuwe plastic voor de kas moet nog komen, dus ben ik maandag maar begonnen met het aanleggen van de drainage buizen. We hopen in Februari onze tweede kas te krijgen en die ook op te kunnen bouwen.
We zijn in het nieuwe jaar aan beland, en ik sta te trappelen om in Februari de eerste aardappelen in onze kas te zetten, zodat we rond April/Mei de eerste Frieslanders hebben. Maar dat is toekomst muziek voor nu. Eerst vandaag, dan morgen @ Biovak.... U hoort nog van mij.
09 januari 2012
Dirty Jobs met Feike (1)
In het nieuwe jaar zijn we veel van plan. Goede coördinatie van het zaaien, maar ook onderhoud van machines, gebouwen en de velden. Zo heb ik vandaag een "Dirty Job-klus" uitgevoerd: het opzoeken van drainage-buizen, die al meerdere jaren niet meer zijn onderhouden. Het begrip "Dirty Job" wat ik vaak gebruik in mijn columns is gebaseerd op het Discovery-programma "Dirty Jobs", vaak met Mike Rowe of Peter Smeichel. In dat programma worden beroepen of klussen behandeld die met recht een smerig karwei zijn. En dat soort klusjes komen eenmaal ook voor op een akkerbouwbedrijf. Vandaar die benaming.
Het opzoeken van een verstopte pijp vergt wat tijd, we prikken met een dunne stok naar de buis. Met de schep graven we dan de buis bloot, steken de dunne stok in de buis en zo komt meestal de modder vergezellend met het water naar buiten. Ik heb tot twee maal toe gehad dat de buis niet verstopt was door modder, maar door een streng van rietwortels. Deze waren een halve meter tot bijna een meter lang.
Het werk is zwaar en vermoeiend, het riet is zo scherp dat je na een tijdje het gevoel hebt dat je in een bak met stanley-messen heb liggen rollen. En nog even hebt liggen rollen in een bak vol naalden. Maar de buizen zijn vrij (bijna dan), het leed is maar tijdelijk, maar de buizen zijn nu tot November vrij van modder of wortels.
Graag tot de volgende keer!!
Het opzoeken van een verstopte pijp vergt wat tijd, we prikken met een dunne stok naar de buis. Met de schep graven we dan de buis bloot, steken de dunne stok in de buis en zo komt meestal de modder vergezellend met het water naar buiten. Ik heb tot twee maal toe gehad dat de buis niet verstopt was door modder, maar door een streng van rietwortels. Deze waren een halve meter tot bijna een meter lang.
Het werk is zwaar en vermoeiend, het riet is zo scherp dat je na een tijdje het gevoel hebt dat je in een bak met stanley-messen heb liggen rollen. En nog even hebt liggen rollen in een bak vol naalden. Maar de buizen zijn vrij (bijna dan), het leed is maar tijdelijk, maar de buizen zijn nu tot November vrij van modder of wortels.
Graag tot de volgende keer!!
Abonneren op:
Posts (Atom)